Μεταλλαγμένα εργασιακά καθεστώτα και η δυνατότητα κοινών αντιστάσεων

 Επόμενη ανοιχτή διακλαδική συνάντηση:

Παρασκευή, 1η Μάρτη 2013, 8 μ.μ.
Λόντου 6 (Εξάρχεια), 2ος όροφος

Η ψήφιση του τελευταίου (μέχρι το επόμενο) φοροληστρικού νομοσχεδίου στις 11 Γενάρη 2013 και οι διάφορες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, ερμηνευτικές εγκύκλιοι, ΠΟΛ κ.λπ. που ήρθαν από τις αρχές του χρόνου να εξειδικεύσουν και να εφαρμόσουν τα μέτρα του τρίτου Μνημονίου που πέρασαν τον Νοέμβριο του 2012 απέδειξαν ακόμα και στις πέτρες τον μακρόπνοο «αναπτυξιακό» στόχο των κυβερνώντων: να μετατρέψουν τον κόσμο της εργασίας σε ένα όσο γίνεται πιο φθηνό και απροστάτευτο εργατικό δυναμικό, χωρίς δικαιώματα, χωρίς ασφάλιση, χωρίς επιδόματα, χωρίς έστω αυτή την τυπική ιδιότητα του εργαζόμενου ή του ανέργου – μια ανερμάτιστη μάζα εξατομικευμένων «εφέδρων» που άλλοτε θα δουλεύουν, άλλοτε όχι, άλλοτε θα επιβιώνουν, άλλοτε όχι, πάντα όμως σύμφωνα με τις ανάγκες και τις προδιαγραφές των εγχώριων και διεθνών αφεντικών, τις οποίες θα συντονίζουν και θα επιβάλλουν οι εγχώριοι και διεθνείς κυβερνητικοί θεσμοί.

Η νέα φορολογική νομοθεσία

Αξίζει να επαναλάβουμε εδώ τα κεντρικά σημεία του νέου (μέχρι τον νεότερο) φοροληστρικού νόμου, για να δώσουμε μια γενική εικόνα της κατάστασης. Ιδού τι ισχύει πλέον:

•    Κατάργηση του αφορολόγητου των 5.000 ευρώ και καθιέρωση, στη θέση του, μιας «έκπτωσης φόρου» μέχρι 2.100 ευρώ, που θα αφορά όμως μόνο όσους θα φορολογούνται με την κλίμακα των μισθωτών.

•    Φορολόγηση με συντελεστή 22% από το πρώτο ευρώ για μισθωτούς και συνταξιούχους και με 26% από το πρώτο ευρώ για τους «ελεύθερους επαγγελματίες».

•    Κατάργηση μιας σειράς φοροαπαλλαγών, όπως το πρόσθετο αφορολόγητο για τα τέκνα, για τα πρόσωπα που παρουσιάζουν αναπηρία 67%, είναι τυφλοί, νεφροπαθείς, θύματα πολέμου κ.λπ., και κατάργηση της έκπτωσης φόρου για τα μισθώματα κύριας κατοικίας, για τους τόκους στεγαστικών δανείων για απόκτηση πρώτης κατοικίας και για τα φροντιστήρια των τέκνων.

•    Αύξηση του τέλους επιτηδεύματος στα 650 ευρώ.

•    Αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των τόκων των καταθέσεων από το 10% στο 15%.

•    Αυτοτελής φορολόγηση των εισοδημάτων από ενοίκια.

•    Διατήρηση πλήθους φοροαπαλλαγών για τις επιχειρήσεις.

•    Συνολική μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων και

•    Νέες διατάξεις που εξασφαλίζουν καθεστώς φορολογικής ασυλίας για τις τράπεζες.

Για όλους εμάς, τους εργαζόμενους με μπλοκάκι, τα περισσότερα από τα παραπάνω μέτρα σηματοδοτούν ήδη μια αφαίμαξη διαρκείας η οποία, εκ των πραγμάτων, θα μας αναγκάσει αργά ή γρήγορα να μπούμε κι εμείς στην ευαγή κατηγορία των «φοροοφειλετών», που τόσο αρέσει στα κανάλια να δείχνουν όταν αυτοί τυγχάνουν μεγαλόσχημοι επιχειρηματίες και συλλαμβάνονται από το επικοινωνιακά ευαίσθητο κράτος μας. Κι επειδή ακριβώς το επικοινωνιακά ευαίσθητο κράτος μας δεν θα ήθελε να φανεί ότι ασκεί διώξεις σε βάρος του μεγαλύτερου τμήματος του πληθυσμού της χώρας, ενεργοποιήθηκε ήδη ο εναλλακτικός μηχανισμός. Όπως ενημερωθήκαμε προ ημερών: «Χέρι σε μισθούς, συντάξεις, καταθέσεις, ακίνητα αλλά και απαιτήσεις στα χέρια τρίτων, όπως ενοίκια, επιδοτήσεις ή γενικότερα πληρωμές που δικαιούται να εισπράξει ο οφειλέτης από τρίτους, μπορεί να βάλει το Δημόσιο μέσω των εισπρακτικών του μηχανισμών προκειμένου να ανακτήσει ληξιπρόθεσμες οφειλές οι οποίες δεν έχουν μπει σε ρύθμιση». Σε ό,τι αφορά, μάλιστα, τις καταθέσεις, δεν υπάρχει καν κατώτατο όριο προστασίας από τις κατασχέσεις υπέρ του Δημοσίου…

Μεταλλαγμένοι εργαζόμενοι

Ωστόσο, το εισπρακτικό αυτό μέρος των πρόσφατων μέτρων δεν είναι –όσο παράξενο κι αν φαίνεται αυτό– το χειρότερο. Η ριζική και βάναυση αναθεώρηση της ίδιας της έννοιας της εργασίας, σύμφωνα με τις προσταγές της μεγάλης καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, είναι το στοιχείο αυτό που θα έχει τις πιο μακροπρόθεσμες συνέπειες στη ζωή μας και ενάντια στο οποίο θα χρειαστεί να υψώσουμε τις αντιστάσεις μας. Δύο μόνο παραδείγματα για να φανεί καλύτερα τι εννοούμε.

1) Ο νέος φορολογικός νόμος ορίζει για πρώτη φορά το καθεστώς του εργαζόμενου με μπλοκάκι, με τρόπο πρωτοφανώς κυνικό: το φορομπηχτικό, ακραιφνώς ταξικό κράτος αναγνωρίζει εμάς, τους εργαζόμενους με μπλοκάκι, ως περίπου μυθικά πλάσματα –μισά «ελεύθερους επαγγελματίες» και μισά μισθωτούς–, χωρίς κανένα από τα δικαιώματα ούτε της μιας ούτε της άλλης από αυτές τις «ξεπερασμένες» κατηγορίες εργαζομένων. Πλέον, λοιπόν, προβλέπεται, ότι όσοι από εμάς έχουμε έγγραφη σύμβαση με όχι πάνω από τρεις εργοδότες ή, εφόσον οι εργοδότες είναι περισσότεροι, ότι όσοι από εμάς έχουμε ακαθάριστα έσοδα που προέρχονται σε ποσοστό 75% από έναν εξ αυτών θα φορολογούμαστε σαν μισθωτοί, δηλαδή με «μειωμένο» συντελεστή 22% αντί 26%, θα «επωφελούμαστε» από την έκπτωση φόρου έως 2.100 ευρώ και θα πληρώνουμε μειωμένο τέλος επιτηδεύματος 500 ευρώ αντί για 650. Σε αυτή την τελευταία περίπτωση, με δυο λόγια, ενώ θα φορολογούμαστε ως μισθωτοί, θα υποχρεούμαστε σε καταβολή τέλους επιτηδεύματος σαν «ελεύθεροι επαγγελματίες». Με τη ρύθμιση αυτή, νομιμοποιείται και αναγνωρίζεται από το κράτος το καθεστώς κάτω από το οποίο εξαναγκαζόμαστε από τα αφεντικά να δουλεύουμε εδώ και χρόνια οι εργαζόμενοι με μπλοκάκι: αναφερόμαστε στη γνωστή πρακτική τους να μη μας προσλαμβάνουν, αλλά να μας υποχρεώνουν να κόβουμε αποδείξεις παροχής υπηρεσιών. Έτσι τα αφεντικά απαλλάσσονται από την υποχρέωση να καταβάλλουν εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές, να πληρώνουν δώρα και επιδόματα γάμου, αδείας, λοχείας και μητρότητας, καθώς και να αποζημιώνουν σε περίπτωση απόλυσης. Με τη νέα φορολογική νομοθεσία, το κράτος λαμβάνει απροκάλυπτα θέση υπέρ των αφεντικών, καλύπτοντας τις εργοδοτικές αυθαιρεσίες και την εκμετάλλευση, με φτηνό αντάλλαγμα προς εμάς (τα «μυθικά πλάσματα» που λέγαμε) μια «φοροελάφρυνση» της τάξης του 4% (συν άλλα 150 ευρώ ετήσιο δωράκι, από το τέλος επιτηδεύματος). Το μήνυμα για τους εργαζόμενους με μπλοκάκι είναι σαφές: «αποδέξου ότι δεν είσαι εργαζόμενος για να φορολογείσαι τουλάχιστον σαν εργαζόμενος».

2) Με την ΠΟΛ 1004/4.1.2013 (η οποία εξειδικεύει τη χιλιοτραγουδισμένη κατάργηση του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων και την αντικατάστασή του από τον Κώδικα Φορολογικής Απεικόνισης Συναλλαγών), τέθηκε σε ισχύ η εξής απροσδόκητη ρύθμιση: τόσο οι «ελεύθεροι επαγγελματίες» όσο και οι εργαζόμενοι με μπλοκάκι θα εκδίδουμε πλέον μόνο αθεώρητα τιμολόγια όταν «συναλλασσόμαστε με» (βλ. δουλεύουμε για) εταιρείες, ενώ θεωρημένη απόδειξη παροχής υπηρεσιών θα εκδίδουμε μόνο σε συναλλαγές με ιδιώτες. Φαίνεται βολικό για όλους όσοι αναγκαζόμαστε κάθε τρεις και λίγο να θεωρούμε μπλοκάκια στην εφορία ώστε να μπορούμε να πληρωνόμαστε από τους εργοδότες μας (που, όπως είπαμε, λατρεύουν να τους κόβουμε αποδείξεις), στην πραγματικότητα όμως το ζήτημα είναι πολύ βαθύτερο: με τη νέα ρύθμιση, πρακτικά καταργείται η υποχρέωση πολλών χιλιάδων εργαζομένων με μπλοκάκι να πληρώνουν τις δυσβάστακτες εισφορές στα ταμεία τους ώστε να αποκτούν ασφαλιστική ενημερότητα και να θεωρούν τα παραστατικά τους. Το κράτος, που απαλλάσσει τα αφεντικά συναδέλφων με μπλοκάκι από τις εργοδοτικές ασφαλιστικές τους εισφορές, τώρα «απαλλάσσει» κι εμάς από αυτές, θεσμοποιώντας πλέον και την ανασφάλιστη εργασία με μπλοκάκι: προκειμένου να βρίσκουν οι εργοδότες πρόθυμους εργαζόμενους (εργαζόμενους δηλαδή που δεν θα υποχρεούνται να καταβάλλουν οι ίδιοι τις ασφαλιστικές τους εισφορές), προκειμένου επιπλέον να φανεί ότι «συγκρατούνται οι δείκτες της ανεργίας», κάλλιο να παραμεριστεί εντελώς, μέσω των αθεώρητων τιμολογίων προς εταιρείες, ο σκόπελος της ασφάλισης, να πειστούν οι συνάδελφοι να δουλεύουν χωρίς καν υγειονομική περίθαλψη και να καταδικαστούν σε χρεοκοπία τα αντίστοιχα ασφαλιστικά ταμεία – έτσι ώστε, σταδιακά, να οδηγηθούμε σε ένα ενιαίο, «ανταποδοτικό» ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό σύστημα, με την υγειονομική περίθαλψη πλήρως ιδιωτικοποιημένη και διαθέσιμη μόνο για τους έχοντες, τις δε συντάξεις σε ένα ελάχιστο επίπεδο πείνας για όλους και αυξημένες («ανταποδοτικές») μόνο για λίγους εκλεκτούς. Αν πάλι τα ταμεία προτιμήσουν να μη χρεοκοπήσουν, το κράτος έχει ήδη δείξει τον δρόμο: μπορούν ν’ αρχίσουν κι αυτά τις κατασχέσεις των περιουσιακών στοιχείων των ασφαλισμένων τους… 

Να ξαναβρούμε όσα μας ενώνουν

Τα δύο παραπάνω παραδείγματα δείχνουν ξεκάθαρα το μοντέλο που επιβάλλεται και στο δικό μας εργασιακό καθεστώς: μια πάμφθηνη, απολύτως εξαρτημένη και απολύτως χωρίς δικαιώματα εργασία, με την αποδοχή μάλιστα των ενδιαφερομένων – και είναι αυτή ακριβώς η αποδοχή που κάνει τον εργαζόμενο «ελεύθερο επαγγελματία»: μια ελευθερία απεμπόλησης κάθε δικαιώματος, κάθε ουσιαστικής ανεξαρτησίας, μια ελευθερία πλήρους εξάρτησης. Το ίδιο μοντέλο επικρατεί ολοένα περισσότερο στην «αγορά εργασίας»: τρανταχτά παραδείγματα, οι «ωφελούμενοι» (και ουχί εργαζόμενοι) στα ήδη διαβόητα Προγράμματα Κοινωφελούς Εργασίας ή οι «επιδοτούμενοι» άνεργοι που όταν πάνε να «επιδοτηθούν» από τα αντίστοιχα προγράμματα χάνουν αυτομάτως όλα τα δικαιώματα του ανέργου, για να επιστρέψουν μετά την «επιδότηση» σε μια ανεργία απογυμνωμένη από κάθε στοιχειώδη εξασφάλιση. Το ίδιο μοντέλο, άλλωστε, επιχειρείται να επιβληθεί σε όλη την κοινωνική ζωή γενικά: εθελοδουλία, παραίτηση από τα κεκτημένα, εκχώρηση κάθε κατάκτησης, εγκατάλειψη κάθε αντίστασης – ειδάλλως, καταστολή και μόνο καταστολή.

Απέναντι σε αυτή τη νέα μεγάλη περίφραξη που προσπαθούν πάση θυσία να στήσουν κράτος και κεφάλαιο, η έξοδος από την εξατομίκευση, η καθημερινή συλλογικοποίηση και επικοινωνία εμπειριών και αντιστάσεων, είναι μονόδρομος. Από κάθε τμήμα της σύγχρονής μας εργατικής τάξης μέχρι κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας, καλούμαστε όλοι και όλες να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας, να αναγνωρίσουμε όλα αυτά που μας ενώνουν ενάντια στην ενιαία επίθεση που δεχόμαστε και να ορθώσουμε από κοινού τις αρνήσεις μας. «Η συλλογική ουσία των κοινωνικών παραγωγών, η πλούσια πολυπλοκότητά τους, πρέπει να αναχθεί σε εργατική δύναμη διασκορπισμένη στην αγορά, ως απαραίτητη συνθήκη της καπιταλιστικής οργάνωσης»: έτσι περιέγραφε πριν από τριάντα χρόνια ένας Ιταλός φιλόσοφος την κατάσταση που ζούμε εμείς, στο εδώ και το τώρα. Το μεγάλο ζητούμενο, σήμερα όπως και τότε, είναι να ξαναβρούμε τη συλλογική μας ουσία, να προτάξουμε την πλούσια πολυπλοκότητά μας και να κάνουμε τη δύναμή μας πράξη αντίστασης. Δεν έχουμε να χάσουμε παρά μόνο τις αλυσίδες μας.

Εργαζόμενοι με Μπλοκάκι

mplokakides.blogspot.gr

mplokakia@gmail.com

Ανοιχτή διακλαδική συνάντηση Εργαζομένων με Μπλοκάκι [Παρασκευή 15/2, 8 μ.μ.]

Νέα ανοιχτή διακλαδική συνάντηση των Εργαζομένων με Μπλοκάκι:

Παρασκευή 15 Φλεβάρη, 8 μ.μ.

Λόντου 6 (Εξάρχεια), 2ος όροφος

Για τον συντονισμό των επόμενων κινήσεών μας, την προετοιμασία δράσεων-ενημερωτικών παρεμβάσεων και τη συμμετοχή μας στη γενική απεργία της 20ής Φλεβάρη.

Ενημερωτική παρέμβαση εν όψει της ψήφισης του νέου φορονομοσχεδίου (Παρασκευή 11/1, 6 μ.μ.)

Συγκέντρωση-παρέμβαση: 

Παρασκευή 11 Γενάρη, 6 μ.μ., Πλατεία Συντάγματος

ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΦΟΡΟΛΗΣΤΡΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Εν μέσω της γενικευμένης επίθεσης που έχουν εξαπολύσει κεφάλαιο και κράτος ενάντια στην ίδια την κοινωνία, εν μέσω οικονομικών και πολιτικών σκανδάλων με όρους αστικής διαχείρισης προς το συμφέρον των εχόντων, την Παρασκευή 11/1 φέρεται προς ψήφιση το πολυδιαφημιζόμενο φορονομοσχέδιο. Η ψήφισή του επισπεύδεται, καθώς αποτελεί ένα από τα προαπαιτούμενα για την αποδέσμευση από την τρόικα της δόσης του Ιανουαρίου, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας προορίζεται για την περαιτέρω χρηματοδότηση των τραπεζών και ένα μικρό μέρος της για την κάλυψη ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τρίτους.

Συνοπτικά, το φοροληστρικό νομοσχέδιο προβλέπει :
α) Κατάργηση του αφορολόγητου των 5.000 ευρώ, καθιερώνοντας έκπτωση φόρου μέχρι 2.100 ευρώ.
β) Φορολόγηση με συντελεστή 22% από το πρώτο ευρώ για μισθωτούς και συνταξιούχους και με 26% από το πρώτο ευρώ για τους «ελεύθερους επαγγελματίες».
γ) Κατάργηση μιας σειράς φοροαπαλλαγών, όπως το πρόσθετο αφορολόγητο για τα τέκνα, για τα πρόσωπα που παρουσιάζουν αναπηρία 67%, είναι τυφλοί, νεφροπαθείς, θύματα πολέμου κ.λπ., και κατάργηση της έκπτωσης φόρου για τα μισθώματα κύριας κατοικίας, για τους τόκους στεγαστικών δανείων για απόκτηση πρώτης κατοικίας και για τα φροντιστήρια των τέκνων.
δ) Αύξηση του τέλους επιτηδεύματος στα 650 ευρώ.
ε) Αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των τόκων των καταθέσεων από το 10% στο 15%.
στ) Αυτοτελή φορολόγηση των εισοδημάτων από ενοίκια.
ζ) Διατήρηση πλήθους φοροαπαλλαγών για τις επιχειρήσεις.
η) Μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων και
θ) Νέες διατάξεις που εξασφαλίζουν καθεστώς φορολογικής ασυλίας για τις τράπεζες.

ΕΜΕΙΣ, ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΜΠΛΟΚΑΚΙ

Συνεχίζουμε να υπαγόμαστε στους «ελεύθερους επαγγελματίες» και να φορολογούμαστε ως τέτοιοι, χωρίς κανένα κριτήριο και χωρίς καμία διάκριση μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, καθώς προβλέπεται:

• Κατάργηση του αφορολόγητου και φορολόγηση με συντελεστή 26% από το πρώτο ευρώ, χωρίς μάλιστα να προβλέπεται έκπτωση φόρου. Ειδικά όσοι «ελεύθεροι επαγγελματίες» κάνουν έναρξη εργασιών για τα πρώτα τρία έτη άσκησης του επαγγέλματος θα έχουν έκπτωση 50% στο φορολογικό συντελεστή (θα φορολογούνται δηλαδή με συντελεστή 13% για τα πρώτα 10.000 ευρώ εισοδήματος).

• Όσοι έχουμε έγγραφη σύμβαση με όχι πάνω από τρεις εργοδότες ή, εφόσον αυτοί είναι περισσότεροι, ποσοστό 75% των ακαθάριστων εσόδων μας προέρχεται μόνο από έναν εξ αυτών, θα φορολογούμαστε όπως οι μισθωτοί, δηλαδή με μειωμένο συντελεστή 22% αντί 26%, θα ισχύει η έκπτωση φόρου των 2.100 ευρώ και θα πληρώνουμε μειωμένο τέλος επιτηδεύματος 500 ευρώ αντί για 650. Πώς ενώ θα φορολογούμαστε ως μισθωτοί, θα υποχρεούμαστε παράλληλα και σε καταβολή τέλους επιτηδεύματος… αυτό είναι ένα από τα πολλά παράλογα του νομοσχεδίου. Με την ανωτέρω ρύθμιση νομιμοποιείται και αναγνωρίζεται από το κράτος το καθεστώς κάτω από το οποίο εξαναγκαζόμαστε από τα αφεντικά να εργαζόμαστε εδώ και χρόνια οι εργαζόμενοι με μπλοκάκι: αναφερόμαστε στη γνωστή πρακτική τους να μη μας προσλαμβάνουν αλλά να μας υποχρεώνουν να κόβουμε αποδείξεις παροχής υπηρεσιών. Με τον τρόπο αυτό, τα αφεντικά απαλλάσσονται από την υποχρέωση να καταβάλλουν εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές, απαλλάσσονται από την υποχρέωση να πληρώνουν δώρα και επιδόματα γάμου, αδείας, λοχείας και μητρότητας, καθώς επίσης και από την υποχρέωση να καταβάλλουν αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης. Τώρα πλέον, αντί να εφαρμοστεί ότι έχει απομείνει από την εργατική νομοθεσία, το κράτος λαμβάνει απροκάλυπτα θέση υπέρ των αφεντικών, καλύπτοντας τις εργοδοτικές αυθαιρεσίες και την εκμετάλλευση, με αντάλλαγμα τη «φοροελάφρυνση». Το μήνυμα του φοροληστρικού νομοσχεδίου για τους εργαζόμενους με μπλοκάκι είναι σαφές: «αποδέξου ότι δεν είσαι εργαζόμενος για να φορολογείσαι τουλάχιστον σαν εργαζόμενος».

Δεν έχουμε ψευδαισθήσεις και γνωρίζουμε ότι και αυτό το φοροληστρικό νομοσχέδιο έχει ξεκάθαρα εισπρακτικό χαρακτήρα και ταξικό προσανατολισμό: στόχος του είναι η περαιτέρω είσπραξη εσόδων από εμάς που παράγουμε τον πλούτο, με ταυτόχρονη υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης, ώστε να παρουσιάζεται τελικά ως μονόδρομος η πειθάρχησή μας ακόμα και στις πιο παράλογες προσταγές των αφεντικών, ενώ στον αντίποδα πριμοδοτείται και επιβραβεύεται το καθεστώς φοροδιαφυγής τους.

Η προσπάθεια ιδεολογικοποίησης της συγκεκριμένης φορολογικής αρπαχτής γίνεται συντονισμένα από τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Καθημερινά ακούμε για την προσπάθεια πάταξης της φοροδιαφυγής και την «εθνική ανάγκη» να αποκτήσει φορολογική συνείδηση η κοινωνία. Σιγή ιχθύος βέβαια τηρείται σχετικά με τους εφοπλιστές, καναλάρχες, μεγαλοεργολάβους, μεγαλοβιομήχανους και τραπεζίτες που φέρονται να δηλώνουν χαμηλότερα εισοδήματα ακόμα και από τους εργαζόμενούς τους, ενώ πολλοί φιγουράρουν στις περιβόητες «λίστες», για τις οποίες όμως αλληλοκαλύπτονται με το πολιτικό τους προσωπικό.

Μέσα σε αυτό το γενικό κλίμα, το φοροληστρικό νομοσχέδιο έρχεται να σκουπίσει ό,τι απέμεινε. Το κράτος παρεμβαίνει γι’ άλλη μία φορά ως θεσμικός εγγυητής του κεφαλαίου, ευαγγελιζόμενο την «ανάπτυξη». Η ανάπτυξή τους όμως δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά την ασύδοτη κερδοφορία του κεφαλαίου στις πλάτες της κοινωνίας και της δοκιμαζόμενης εργατικής τάξης. «Ανάπτυξη» ονομάζουν τις στρατιές ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων που έχουν οδηγηθεί στην ανέχεια από ένα οικονομικό σύστημα που τους θεωρεί «απόβλητους», «ανάπτυξη» χαρακτηρίζουν τους χιλιάδες απλήρωτους εργαζόμενους και τους χιλιάδες απολυμένους. «Ανάπτυξη» γι’ αυτούς είναι να δουλεύεις με όρους γαλέρας, να καλείσαι να πληρώνεις τις εισφορές σου και όλες τις αυξανόμενες υποχρεώσεις σου, ενώ τα αφεντικά σου φοροαπαλλάσσονται και επιδοτούνται. «Ανάπτυξη» γι’ αυτούς είναι να χαρακτηρίζεσαι «τυχερός» που εργάζεσαι χωρίς δικαιώματα και να σωπαίνεις μπροστά στην εργοδοτική τρομοκρατία υπό τη σκιά της επαπειλούμενης ανεργίας. Η ανάπτυξή τους είναι συνώνυμη με τη δική μας εξαθλίωση και την άνευ όρων παράδοσή μας στα αφεντικά.

Η επίθεση αυτή οξύνεται διαρκώς και η αστική «δημοκρατία» παρέχει απλόχερα σε κράτος και κεφάλαιο όλα τα εργαλεία που μπορούν να αντικαταστήσουν «νόμιμα» την επικοινωνιακή παρλάτα της πλειοψηφικής ψήφισης των μνημονιακών φοροληστρικών και αντεργατικών πολυνομοσχεδίων. Όντας υποψιασμένοι, εκτιμούμε ότι η ψήφιση βαρύγδουπων Μνημονίων Ι, ΙΙ και ΙΙΙ έχει μάλλον τελειώσει… και απομένει η εκτέλεσή τους με συνοπτικές και «βουβές» διαδικασίες και Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, «εξαιρετικού και κατεπείγοντος» χαρακτήρα. Η αστική ολιγαρχία έχει επιτύχει το σκοπό της, ψηφίζοντας Μνημόνια τα οποία προτίθεται να εφαρμόσει «ήσυχα» για να… μην το πάρουμε χαμπάρι οι εργαζόμενοι, μην τυχόν και… πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας. Όσο όμως η επίθεσή τους οξύνεται, μπορούμε να τους υποσχεθούμε ότι είμαστε αποφασισμένοι να μην τους αφήσουμε ούτε στιγμή σε «ησυχία».  

Ενάντια στην εξατομίκευση και τη μιζέρια, ας βρεθούμε στους δρόμους των δικών μας αγώνων.

Με αλληλεγγύη, να εντείνουμε τις αντιστάσεις μας και να οργανώσουμε από τα κάτω τη δική μας αντεπίθεση.

Δεν είμαστε ούτε επιχειρηματίες ούτε εργοδότες

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΜΠΛΟΚΑΚΙ

mplokakides.blogspot.gr

mplokakia@gmail.com

Περί του νέου φοροληστρικού νομοσχεδίου

Τις τελευταίες εβδομάδες παρακολουθήσαμε σε απευθείας σύνδεση την πιο πρόσφατη πράξη της επίθεσης κράτους και κεφαλαίου ενάντια στο σύνολο της εργατικής τάξης. Η πράξη αυτή είχε τίτλο «Φορολογικό Νομοσχέδιο» και στόχο να αφήσει άναυδους όλους τους τηλεθεατές της κεντρικής πολιτικής σκηνής.

Επειδή, όμως, εμάς δεν μας αρέσει καθόλου ο ρόλος του θεατή, εύκολα αντιληφθήκαμε ότι οι «σοβαρότατες» διαφωνίες που προέκυψαν, υποτίθεται, στο εσωτερικό της συγκυβέρνησης δεν ήταν παρά τεχνάσματα, με κύριο σκοπό να αποπροσανατολίσουν την εργατική τάξη προκειμένου να μη γίνει ξεκάθαρο τι πραγματικά σηματοδοτεί αυτό το νομοσχέδιο. Για εμάς είναι προφανές ότι αποτελεί συνέχεια και συστατικό στοιχείο της μνημονιακής πολιτικής: μείωση του μισθού μας, υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης, πειθάρχηση του συνόλου των εργαζομένων ακόμα και στις πιο παράλογες προσταγές αφεντικών και κράτους, και, τελικά, προσπάθεια ξεπεράσματος της κρίσης προς όφελος του εγχώριου και διεθνούς κεφαλαίου.

Και στην περίπτωση του φορολογικού νομοσχεδίου ακολουθήθηκε η ίδια, προσφιλής σε κράτος και αφεντικά, προπαγανδιστική τακτική την οποία συνηθίσαμε τα τελευταία χρόνια: τα αραδιάζουν επικοινωνιακά όλα, για να πάρουν τελικά μερικά πίσω και να διατυμπανίζουν ότι προσπάθησαν για το καλύτερο – και όλα «μέλι γάλα». Επειδή όμως εμείς, οι εργαζόμενοι, είμαστε που παράγουμε και το μέλι και το γάλα, οφείλουμε να διαβάσουμε το φορολογικό νομοσχέδιο από τη δική μας μεροληπτική σκοπιά. Αυτό θα προσπαθήσουμε να κάνουμε στη συνέχεια: μια ανάγνωση του φορολογικού νομοσχεδίου ώστε να έχουμε όσο γίνεται σαφέστερη εικόνα της επίθεσης που δεχόμαστε και να ετοιμαστούμε για την αντεπίθεση.

Κάλεσμα στη διαδήλωση ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων [Πέμπτη 20/12, 6 μ.μ.]

Οι Εργαζόμενοι με Μπλοκάκι συμμετέχουν στη διαδήλωση ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων, την Πέμπτη 20 Δεκέμβρη. Συγκέντρωση στα Προπύλαια, στις 6 μ.μ.

Συγκέντρωση των Εργαζομένων με Μπλοκάκι στο Υπουργείο Οικονομικών (3/12)

Τη Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου, η συνέλευση των Εργαζομένων με Μπλοκάκι πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Οικονομικών.

Βρεθήκαμε συνάδελφοι από διάφορους κλάδους (δικηγόροι, εκπαιδευτικοί, δημοσιογράφοι, ψυχολόγοι, μεταφραστές, επιμελητές-διορθωτές, τεχνίτες, φωτορεπόρτερ). Στη συγκέντρωση εκπροσωπήθηκαν το Σωματείο Βάσης Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων (ΣΩΒΑ), η Συνέλευση έμμισθων, άμισθων, «μπλοκάκηδων», «μαύρων», ανέργων και φοιτητών στα ΜΜΕ, η Ομάδα εκπαιδευτικών που εργάζονται στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα Διάπολις και ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ). Διαδηλώσαμε ενάντια στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο που εάν περάσει θα μας οδηγήσει στην εξαθλίωση, την ανεργία και τη «μαύρη» εργασία. Όπως όλα τα μνημονιακά μέτρα που έχουν επιβληθεί μέχρι τώρα, έτσι και το νέο φορολογικό νομοσχέδιο στόχο έχει την ακόμα μεγαλύτερη υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης και την ακόμα πιο βαθιά πειθάρχησή μας στις προσταγές εργοδοτών και κράτους.

Η συγκέντρωση στο Υπουργείο Οικονομικών ήταν η πρώτη κοινή δράση μας ενάντια στα νέα φορολογικά μέτρα. Συνεχίζουμε τον συλλογικό αγώνα μαζί με όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους με στόχο να μην περάσουν ούτε αυτά ούτε κανένα άλλο μέτρο διάσωσης του καπιταλιστικού συστήματος και δικής μας εξαθλίωσης.

Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσής μας έξω από το Υπουργείο Οικονομικών μοιράσαμε εκατοντάδες κείμενα, φωνάξαμε πολλά συνθήματα και κάναμε σαφές ότι

Δεν είμαστε ούτε επιχειρηματίες ούτε εργοδότες.

Είμαστε εργαζόμενοι με μπλοκάκι.

Απέναντι στον κατακερματισμό, τον φόβο και την εξατομίκευση,

δρούμε άμεσα ενάντια στη λεηλασία της ζωής μας.
 

Επόμενη συνάντηση των Εργαζομένων με Μπλοκάκι:

Παρασκευή 4 Γενάρη, 8 μ.μ.

Λόντου 6 (Εξάρχεια), 2ος όροφος

Παρασκευή 14/12: Συνάντηση για την προετοιμασία νέων κινητοποιήσεων ενάντια στα φορολογικά μέτρα

Εν όψει των νέων φορολογικών μέτρων, οργανώνουμε τις αντιστάσεις μας. Μετά τη συγκέντρωση στο Υπουργείο Οικονομικών, συνεχίζουμε τις κινητοποιήσεις μας, διαμορφώνουμε συλλογικά τη δράση μας.  

 

Επόμενη συνάντηση των Εργαζομένων με Μπλοκάκι:

 Παρασκευή 14 Δεκέμβρη, 8 μ.μ.

Λόντου 6 (Εξάρχεια), 2ος όροφος